Echo van de plandag 2019-2020

 

Op zaterdag 7 september kwamen we met de parochieploeg samen ten huize van deken Yvan na een deugddoende vakantie.

De hoofdbrok van deze bijeenkomst betrof het nadenken over de toekomst van onze kerk meer bepaald onze nieuwe parochie in Laarne & Wetteren aan de hand van de exhortatie van Paus Franciscus ‘Christus leeft.’ Vooraf hadden we deze pauselijke tekst kunnen lezen en laten doordringen. Met behulp van de volgende vragen wisselden we onze bevindingen uit:

1/ Vind jij in deze citaten inspiratie voor jouw kerkbeeld? Van welke ‘Kerk’ droom jij?

2/ Waar heb jij het moeilijk mee? Wat geeft jou hoop?

3/ Wat ontbreekt er volgens jou?

 

1. Als antwoord op vraag de eerste vraag kunnen we stellen dat iedereen rond de tafel zich enorm kon vinden in de pittige stijl waarmee Paus Franciscus de situatie van de geloofsgemeenschappen vandaag typeert: 

  • Waar is onze authenticiteit? 
  • Waar is ons eigen ‘vuur’ en ‘liefde voor de Heer’? De bron van het Evangelie is eigenlijk waar het om draait. 

 

2. Uiteraard mogen we niet ontkennen dat de kerk op zich vandaag heel sterk ‘belast’ is met een verleden zoals pedofilie, machtsvertoon, … Dit pijnlijk verleden zou van ons een ‘bange’ kerk kunnen maken. Bang om nog ‘zichzelf’ te durven zijn in onze westerse samenleving. 

Moeten we niet kiezen om kerkgebouwen resoluut open te stellen voor al wie nood heeft om even stil te vallen, een kaarsje te laten branden, tot gebed te komen. Liturgie is heel mooi, maar misschien iets te hoog gegrepen voor sommige mensen, veelal ook voor jongeren. Laat ons zoeken hoe we mensen kunnen raken in het hart. Authentieke getuigenissen door een geloofsopvoeding van thuis meegekregen gekoppeld aan een deelname aan de eucharistie lijkt een ideale combinatie. 

 

3. Als antwoord op vraag 3 verwoordt iemand rond de tafel meesterlijk waar ze van droomt (en meteen kun je afleiden wat we eigenlijk een beetje missen in de kerk vandaag): Mijn droom voor de kerk van de toekomst is een open en toegankelijke kerk met mensen die blij zijn dat ze geloven en blij om elkaar te ontmoeten. Mensen die door hun enthousiasme (en theos (Grieks) door God bezield) anderen aansteken en bemoedigen om Jezus te volgen in het dagelijkse leven.

 

Als volgende agendapunten dachten we na over het medewerkersbeleid. Net zoals in vele andere vrijwilligersorganisaties ‘worstelt’ ook onze parochie met het vinden van vrijwilligers. We onthouden uit deze uitwisseling dat we alert moeten blijven wie eventueel betrokken wil worden en dat we de mensen die reeds heel actief zijn, ‘graag moeten zien’ of ‘goed soigneren’. Ze zijn immers goud waard!

Verder werd het nieuwe logo van de Gabrielparochie goedgekeurd. 

We rondden af met een etentje in Massemen. Mooi meegenomen ter gelegenheid van de kermis. (EDK, namens de parochieploeg)