Laarne Sint-Macharius

Praktische gegevens

Verantwoordelijke: 

Diaken Paul Rohaert (vormsel.laarne@gmail.com)

Catechesemomenten hebben in regel plaats op
zondagvoormiddag,en beginnen met
de eucharistieviering (9:30).

Inschrijven voor het vormseltraject 2019-2020 kan met dit inschrijvingsformulier.

Wij geven er de voorkeur aan dat u
het inschrijvingsgeld (€30) overschrijft.

Dit kan op rekeningnummer: BE45 7360 0700 5989 van 'Vormseltraject Laarne'. 

Vergeet niet de naam van de kandidaat-vormeling te vermelden in de mededeling, voorafgegaan door 'VT 1920'.

 

Kalender 2019-2020

De kalender voor dit werkjaar zal worden gepost van zodra hij beschikbaar is.

 

Echo's van het catechesejaar 2018-2019

Verzoeningstocht

Op woensdagnamiddag 17 april, midden in de Goede Week, gingen de vormelingen van Laarne op verzoeningstocht.  

Ze vertrokken aan de Berlindekapel met de opdracht op zoek te gaan naar een brief die vastgemaakt was aan een paaltje. Al gauw zaten ze op het juiste spoor. Naast het paaltje met de brief stonden 2 zware rugzakken. Deze stonden symbool voor het kruis dat Jezus door de straten van Jeruzalem moest dragen. De rugzakken moesten meegedragen worden op de tocht, maar mochten onderweg wel eens worden doorgegeven. Er waren veel vrijwilligers die deze taak op zich wilden nemen. De vormelingen stapten gezwind verder, opnieuw op zoek naar een brief. 

Toen de brief gevonden was, leerden de vormelingen over Petrus en hoe die Jezus tot 3 maal toe verloochende. De opdracht was om in stilte verder te stappen naar de volgende halte. Dat lukte wonder boven wonder zeer goed. De volgende figuur uit het lijdensverhaal die ze onderweg tegenkwamen was Pontius Pilatus. Hij waste zijn handen in onschuld nadat hij Jezus had veroordeeld. Hij had gehoor gegeven aan de roep van de opgehitste menigte om Jezus ter dood te veroordelen. In groepjes van drie, waarbij één vóóruit ging en de andere twee achterwaarts, zochten ze hun weg naar de volgende brief. 

Daar ontmoetten ze Simon van Cyrene, de voorbijganger die het kruis van Jezus moest helpen dragen. Opnieuw werden er groepjes van drie gemaakt: twee maakten een stoeltje met de armen en de derde mocht erop zitten, tenminste zolang hij of zij bleef zingen ‘Ik wens je vrede van God.’ De mensen met de rugzakken mochten niet zitten, zij moesten altijd dragen. Zo gaat het ook soms in het echte leven: sommige mensen hebben zoveel meegemaakt dat ze als het ware een zware rugzak meetorsen. Zij hebben het dikwijls moeilijker dan anderen. 

Vervolgens kwamen ze bij de brief waarin gesproken werd over de Romeinse soldaten die dobbelden om Jezus' kleren. De soldaten profiteerden van het ongeluk van een ander. In één lange rij, met de rugzakken voorop, ging het opnieuw richting de Berlindekapel. In de kapel werd een power point geprojecteerd met scènes uit het lijdensverhaal en dit op de tonen van het Ave Maria van Schubert. Iedereen mocht op een blaadje schrijven waar hij of zij spijt van had. Deken Yvan legde allen de handen op en schonk vergiffenis in naam van God. De papiertjes werden buiten verbrand. 

Tot slot kreeg iedereen een kaarsje en werd het vuur van de Heilige Geest doorgegeven.  Dit was de afsluiter van een zinvol vormseltraject. (I.K.) 

Rusthuisbezoek

Van deze keuzeactiviteit vind je hier een sfeerbeeld.

Hallo God!

Op zondag 10 februari kwamen de kinderen van de catechese te Laarne opnieuw samen in de kerk.  

Na de eucharistieviering kwam Astrid langs om ons de liederen voor het Vormsel aan te leren. In het begin ging het een beetje moeizaam, maar eens de stemmen opgewarmd waren, zongen de kinderen uit volle borst.  

Daarna was er nog maar een klein uurtje de tijd om het thema van deze bijeenkomst uit te diepen: ‘Hallo God.’  Hoe moet je bidden? Waar kan je bidden? 

De kinderen kregen een kaartje met daarop de tekst van het Onze Vader, het gebed dat Jezus ons zelf leerde. Zinnetje voor zinnetje probeerden we het gebed beter te begrijpen.  

Dan mochten de vormelingen zelf aan de slag: ze mochten in het hart van een papieren bloem schrijven waarvoor zijzelf wilden bidden. De resultaten waren oprecht en soms ook verrassend. Benieuwd naar wat jonge mensen in deze tijd bezighoudt? Neem een kijkje achteraan in de kerk van Laarne: de bloemen hangen op het prikbord. (I.K.)

Naamopgave (11/11/18)

Op zondag 11 november was er niet alleen de herdenking van 100 jaar wapenstilstand, maar ook ‘Naamopgave’ voor onze vormelingen. 

Tijdens de mis werden alle 52 namen afgeroepen, en mochten de kinderen hun naamkaartje op het prikbord spelden.

Daarna gingen ze samen met hun catechisten naar ‘De Binnenkoer.’ Daar brachten catechisten Geert en Liesbeth een toneeltje over ‘Dingske’, waaruit bleek dat het toch wel belangrijk is om een naam te hebben. En als we dan een naam hebben, is het ook de bedoeling dat we luisteren wanneer we geroepen worden. Dat hoorden de vormelingen in het verhaal van Samuel. Samuel hoort tot driemaal toe zijn naam roepen, vóór hij beseft dat het God is die hem roept. Tot slot mocht iedereen vertellen wat de betekenis is van zijn of haar naam en waarom hun ouders die indertijd voor hen hebben gekozen. 

Om 11.00 u. hielden we ook nog een minuut stilte om even na te denken over het einde van de Eerste Wereldoorlog en hoe belangrijk vrede voor ons is.

Volgende keer, op 2 december, komen de vormelingen opnieuw samen in Wetteren, ter gelegenheid van de Dag van het Woord.

Catecheseweekend (5-7/10/18)

Op vrijdagavond 5 oktober vertrok de catechese van Laarne op catecheseweekend met 46 vormelingen en 5 catechisten.  Ook Didier, een jongeman uit Togo die aan het seminarie studeert, versterkte de ploeg.

Na geïnstalleerd te zijn op de kamers, aten we allemaal een lekkere spaghetti die Stefaan en Erna voor ons hadden klaargemaakt.
Nadien keken we allemaal naar de film "Finn", over een jongen wiens moeder was overleden en die dolgraag viool wilde leren spelen.  Zijn vader zag hem liever op voetbal en ging gesprekken over het verleden uit de weg. Het was best een beetje emotioneel. 
Nadien werden de kinderen nog getrakteerd op verse vanillepudding en een verhaaltje voor het slapengaan.  Dan was het tijd om naar bed te gaan.  Al gauw werd het overal stil.  

Op zaterdag kregen we bezoek van Ellen en Anneleen van de Interdiocesane Jeugd Dienst.  Zij kwamen om met de kinderen een bosspel te spelen over de Heilige Geest. 
Om 11u was het tijd voor het catechesemoment over de 7 sacramenten. 
Na de middag speelden de kinderen samen met Ellen en Anneleen een soort cluedospel over het leven van de Heilige Bavo. 
Na het vieruurtje volgde dan een uurtje vol creativiteit.  Om de film te verwerken van de vorige avond konden de kinderen kiezen om een moodboardte knutselen of een toneeltje te spelen.  Ze toonden hun creatieve hersenspinsels ook aan elkaar.
Dan was het tijd voor ontspanning: volksdansen, kubb spelen of hout sprokkelen voor het kampvuur. Didier leerde ons een paar swingende Afrikaanse dansjes. 
Daarna had iedereen al grote honger.  Gelukkig stonden er croque monsieurs op het menu met rauwe groenten. 
En toen was het tijd voor het kampvuur.  Liesbeth had voor aangepaste liedjes gezorgd en er werd dan ook uit volle borst meegezongen. Na een stukje dwarsfluitmuziek, konden de kinderen, wonder boven wonder, ook genieten van de stilte.
Dan was het tijd om terug naar binnen te gaan, de pyjama aan te trekken en te luisteren naar de afloop van het verhaal over de gevangene met 2 hoofden. Iedereen was erg moe, dus de snaveltjes gingen vlug toe. 

Op zondag moesten we vroeg uit de veren want de koffers moesten worden ingepakt en onze kampplaats moest worden gepoetst.  We hadden nog een kort catechesemoment waar het verhaal van de honderdman werd voorgelezen. Intussen was deken Yvan gearriveerd.  De kinderen konden nog snel enkele schuldbelijdenissen, voorbeden en getuigenissen over het weekend schrijven. We vonden een mooi plekje in het bos om eucharistie te vieren. De kinderen  mochten hun schrijfsels voorlezen in de mis. 

En toen was het alweer tijd om naar huis te vertrekken.  Dit catecheseweekend was super geslaagd!

 

Start (9/9/18): kerkverkenning

Op zondag 9 septemberging in Laarne het nieuwe vormseltraject van start.  

Alle kandidaat-vormelingen waren, samen met hun ouders, uitgenodigd om de eucharistie bij te wonen.

Na de mis bleven de kinderen in de kerk. Eerst stelden de catechisten zichzelf voor en dan mochten ook de kinderen iets vertellen over zichzelf. Dan was er een kleine bezinning over ‘keuzes maken.’ Iedereen moet voortdurend keuzes maken. Vaak gaat het over alledaagse dingen zoals: ‘Wat zal ik aantrekken?’ Of ‘Wat eet ik op mijn boterham?’ 

Soms moeten we ook belangrijke keuzes maken: ‘Welke studierichting zal ik volgend jaar volgen?’ Of ‘Wat wil ik later worden?’  ‘Wil ik als christen door het leven gaan?’  

Gelukkig hebben christenen een soort kompas dat hen de weg kan wijzen: De Bijbel.  De bedoeling is dat de catechisten samen met de kinderen op weg gaan om hen God, Jezus en de Bijbel beter te leren kennen. 

We begonnen alvast met een verkenning van de kerk.  De volgende keer gaan we samen op catecheseweekend naar Loppem.