Damiaan, getekend door de medemens

Damiaan van Molokai (1840-1889) voorstellen is nauwelijks nodig.

In 1864 vertrekt deze zoon van Brabantse graanhandelaars als picpus (lid van de Congregatie van de HH. Harten) naar Hawaiï. Na 9 jaar rondreizend missionaris te zijn geweest op verschillende eilanden van de archipel, biedt hij zich in 1873 aan om te gaan werken in de leprozen-nederzetting op het schiereiland Kalaupapa (een door bergen van de rest van het eiland Molokai afgesneden landtong).

Naast zijn werk als priester vervult hij er de rol van dokter, timmerman, ziekenverzorger, begrafenisondernemer en ordehandhaver. Zijn komst heeft dan ook een enorme impact op de gemeenschap: de alles overheersende wetteloosheid verdwijnt, er komen degelijke huizen, hij bouwt twee melaatsendorpen, en een school. De hygiënische en materiële levensomstandigheden verbeteren en hij sticht een bloeiende parochie, Sint-Filomena.  
In zijn tijd telt de kolonie 800 tot 1000 melaatsen.

Damiaan is geen gemakkelijk man en zijn oversten en bisschop vinden hem dan ook een handvol. Gelukkig kan hij rekenen op de steun van de Hawaiaanse koninklijke familie en tal van Amerikaanse (voornamelijk anglicaanse) liefdadigheidsorganisaties. Vooral deze laatste zijn verantwoordelijk voor het feit dat hij tijdens zijn leven al uitgroeit tot een BV avant-la-lettre.

Hij sterft in 1889 als melaatse onder de melaatse.

HIj werd in 2009 door paus Benedictus XVI heilig verklaard. Zijn gedachtenis wordt gevierd op 10 mei. De Episcopaalse (Anglicaanse) Kerk in de VS viert Damiaan op zijn sterfdag, 15 april.

Een parochie die Damiaan heet wil zich spiegelen aan de totale gegevenheid van een man die tot het uiterste is gegaan in zijn zorg voor de verworpenen van de maatschappij en schrijft de diaconie hoog in het vaandel.

 

(Dit weekend worden we tijdens de zondagsviering gevraagd onze voorkeur te kennen te geven voor de naam van onze nieuwe parochie.
We stellen u de 5 kandidaten graag nog eens één voor één voor. 
Morgen: Emmanuel, ...
)