Gabriël brengt het Goede Nieuws

 

'Je bent een engel,' zeggen we al eens.
Tegen een kind, maar soms ook (hoewel misschien te weinig) tegen een volwassene.
Niemand hoeft er uitleg bij. Men weet spontaan wat het betekent.

In de bijbelse traditie is een engel een gezant, een afstraling van God.
Hij is de boodschapper, niet de boodschap.
HIj verkondigt niet zichzelf, maar brengt goed nieuws van godswege.

In de kindsheidsevangelieën vertolkt Gabriël die rol met verve.
Aan Zacharias, de vader van Johannes de Doper, maakt hij zich bekend als
‘Ik ben Gabriël, die altijd in Gods nabijheid is, en ik ben uitgezonden om je het goede nieuws te brengen.’ (Lk 1: 19) 

Is een engel een wezen, of veeleer een idee? 
Feit is dat de ‘muizenissen’ die bij menselijke heiligen de kop opsteken bij engelen geen rol spelen: of ze man zijn, of vrouw, te modernistisch, te conservatief, te actief, te contemplatief, te rechts, te links, te zeemzoet, te pekelzuur, al te lang dood, nog lang niet lang genoeg dood, … Het is allemaal van geen belang. De engel staat voor God zelf...

Gabriël komt bovendien voor in de 3 Abraham-religies (jodendom, christendom en islam), en kan in onze multiculturele samenleving een uitdrukking zijn van onze openheid naar gelovigen uit andere tradities.

Een parochie die Gabriël heet wil in deze seculiere tijden engel zijn voor mensen die zoekende zijn, zoekende naar zin, naar nabijheid, naar hoop, en toekomst. Ze brengt een Blijde Boodschap die nog niets van haar waarde heeft ingeboet.

 

(Dit weekend worden we tijdens de zondagsviering gevraagd onze voorkeur te kennen te geven voor de naam van onze nieuwe parochie.
We stelden u de 5 kandidaten graag nog eens één voor één voor.
)