In gesprek met Maria

 

Een bekend observator van het parochiale leven op Overschelde schreef het volgende cursiefje n.a.v. het Hoogfeest van Onze-Lieve-Vrouw.

 

 

 

Erik en Ilse waren die avond nog niet thuis in de vroegere pastorijwoning van Overschelde. Niet te verwonderen. Het was een prachtige zomeravond geweest, dus die waren ongetwijfeld gaan fietsen. Omdat de laatste zonnegloed de hemel in goud omtoverde, besloot ik om eventjes te wachten op de drempel van hun woning, vlak bij het Mariabeeld dat tegenover hun woning staat (zie foto, © Maria De Baets).

 

 

 

 

Je zit me te begluren...

O, mevrouw...

Zeg maar gewoon Maria. Zo heeft mijn moeder Anna mij genoemd.

Maria, het spijt me... Heu... eigenlijk niet. Ik kan inderdaad niet verbergen dat ik een grenzeloze bewondering heb voor Uw beeltenis, die mij elke keer in vervoering brengt. U geeft mij telkens een dubbele boodschap mee.

Doe ik dat? Hoezo?

Maria, ik zal het maar toegeven: ik heb U weten geboren worden. U had toen nog niet die uitstraling die U nu hebt, maar...

Doe jij altijd zo geheimzinnig?

En toch is het waar hoor, Maria. Uw geestelijke vader, kunstenaar Daniël Maes, was bezig Uw aanwezigheid op aarde te beeldhouwen en hij riep me even binnen in zijn atelier. De symboliek die hij U meegaf was – hoe moet ik dat zeggen – bloedstollend. Ik ben ze nooit vergeten. Maar dat weet U natuurlijk beter dan ik.

Ik wil en mag niet ijdel zijn. Maar vertel me die versie van jou eens.

U bedoelt: die van Daniël. Wel, die dubbele boodschap vraagt enige verbeelding en dus is het wel waar dat ik U af en toe zit te begluren. U houdt de handen op de rug, die U naar achteren strekt, zodat Uw hoofd naar de hemel kijkt: U bent ‘Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopgenomen.’ Maar als ik nader toekijk, kan ik mij Uw handen ook voorstellen, gevouwen in Uw schoot, en Uw hoofd en rug in gebogen houding naar beneden. En dan denk ik altijd aan die woorden van U: ‘Zie de dienstmaagd des Heren, mij geschiede naar Uw woord.’

Die Daniël heeft dat goed gezien. En dat van die dubbele boodschap is heel juist. En heb je een uitleg voor die ringen rond mij?

Natuurlijk: Moeder van het Universum. Heu, Maria, staat U me nog iets toe?

Je bent wel een prater en een vraagstaart, is het niet?

Ik wou U een zalige feestdag wensen. Volgende maandag, 15 augustus, is het Uw naamfeest! Mist U hier niets?

Je bedoelt die jaarlijkse drukte? Nee, laat maar, wie me graag ziet, zal wel eens langs komen.

Dus vergeten we dat ganse zaakje hier maar?

Zaakje?! Dit is geen ‘zaakje!’ 50 jaar lang hebben mensen me hier vereerd en zelfs mijn naam aan hun gemeenschap gegeven! Ik sta hier dank zij hen, en zal over hen blijven waken!

Net zoals na de opdracht van Uw Zoon Jezus in de tempel, waarbij U de oude Simeon ontmoette, die als afscheid zei: ‘Laat nu, Heer, Uw dienaar gaan in vrede.’

Als je in jullie gedachtengoed dan toch de Schrift stipt wil volgen, noteer dan zeker ook: ‘Maria bewaarde alles in haar hart en geest.’

(K.D.W.)