Toen ik het programma bekeek, merkte ik dat het sterk leek op het Triduüm van Oost‑Vlaanderen, de ziekenbedevaart naar Banneux waar ik al meer dan twintig jaar als vrijwilliger meega. Dat maakte me nieuwsgierig naar deze nieuwe ervaring.
De busreis was lang maar gezellig. Om de drie uur hielden we een pauze, en dankzij het stralende weer konden we volop genieten van de prachtige uitzichten. De laatste kilometers voelden als een rit op een roetsjbaan: stijgen, dalen, scherpe bochten. Je kon niet anders dan denken: wat is de schepping toch wonderlijk!
Bij aankomst werden we warm onthaald door de keukenploeg en kregen we onze kamers toegewezen. Mijn kamer had een adembenemend uitzicht op de Matterhorn, Weisshorn en Illhorn. Een landschap waar je nooit genoeg van krijgt. We ontvingen ook een gekleurde badge met onze naam en het Laatste Avondmaal erop, zodat iedereen elkaar makkelijk kon aanspreken.
Elke dag begon met een ochtendgebed in de kapel: een lied uit de bundel, een psalm, een schriftlezing, het Onze Vader en een zending. Daarna volgde een conferentie rond het thema “Aan tafel met Jezus”, bekeken vanuit verschillende invalshoeken. We zagen zelfs de film “Het feest van Babette”, die verrassend mooi aansluit bij eucharistie vieren.
In de namiddag trokken we eropuit voor lichte, middelzware of zware wandelingen langs meren, gletsjers en bergpaden. Onze picknick aten we gezellig samen. ’s Avonds wachtte een warme maaltijd, liefdevol bereid door de keukenploeg. Gevolgd door afwas en opkuis, want vele handen maken licht werk.
Op de laatste dag vierden we een eucharistie bij de molen, midden in de natuur. Iemand zei: “Dit is zoveel menselijker dan een viering in een kerk.” De dag werd telkens afgesloten met een avondgebed met Taizé-refrein, het avondlied “In manus tuas Pater, commendo spiritum meum” en een Marialied. Nadien dronken we nog iets in de bar terwijl de planning voor de volgende dag werd toegelicht.
Kortom een prachtig georganiseerde reis, vol geestelijke verdieping, verbondenheid en ontspanning om alle dagelijkse sleur los te laten. Dus voor herhaling vatbaar!
Annemie Coppens
